پررو

وقیح

 

 یه بار نوشتم که دیگه اونقدرا اهمیت نداری که من با فکر بهت خوشحال شم. درواقع باید گفت تو مظهر حسرت شدی و حضورتم جز یادآوری بی مصرف بودنم نکته ای نداره. نتیجه اینه که با این که ناراحتم و افسرده، وقتی به حضورت فک کنم باز هم حدس بزنم غمباد خواهم گرفت.

خواب...خواب

خوابهای من می توانند بسیار تاثیر گذار باشند. یادم می آید اکثرا ازار دهنده بودند. اما در زمانی که به معنی واقعی در وضع بحرانی هستم، معجزه ای رخ می دهد. شاید زیباترین خواب هایم را در این شرایط دیدم...

اما باز هم این داستان تکراری است ، می توانم پیش بینی کنم که ذهنم چه تلاشی می کند که حذفش کند و یکی از اسلحه هایش دیدن این خوابهاست که اکثرا رمانتیک هم هستند.

بله تنها با من می توان از اجتماعیون عامیون سخن گفت

تنها آرامش من گم شدن بین برگ های تاریخ است. خوشحالم که انتهای سرنوشتم قرار است در زباله دان اش رقم بخورد.